ZenAudio Forum

Bezoek aan de luisterruimte van BM
07 juli 2012

Het was al lang afgesproken, en het begin van de vakantie bleek een goed moment om mijn nieuwsgierigheid te bevredigen, zeker na de verslagen van de vele forumleden die deze verplaatsing al gemaakt hadden.
Al in de deuropening valt de ‘natuurlijkheid van de muziek op : niks geforceerds en overal waar je staat in de luisterruimte blijft het klankbeeld vol en moeiteloos 'echt'; bij het binnenkomen van de luisterruimte pakt de muziek je in – verkeerdelijk dacht ik aan de vijfde symfonie van Joachim Raff (die ik toevalligerwijs zelf de avond voordien gehoord had), maar het bleek een deel uit de eerste suite van Raff te zijn (overigens op dezelfde cd te vinden).

BM is een echte spraakwaterval die zijn liefde voor de audiotechniek graag en enthosiast met je deelt : zo werd me het verschil tussen elektrostaten en magnetostaten haarfijn uitgelegd en waarom de hot spot bij een magnetostaat veel minder kritisch is dan bij klassieke luidsprekers.
In de luisterruimte is er de volte : dvd's, een grote flatscreen, nog veel meer cd's en vier uit de kluiten gewassen luidsprekers : de twee gemodificeerde Audiostatics en nog twee andere electrostaten om de surround te creëren, En nog een boel audio-apparatuur : van elk stuk weet BM me te vertellen waarom en wanneer het een plaats in zijn collectie heeft gekregen. Ik leer dat Sherwood en Kenwood ooit bij kenners gerespecteerde high-end-merken waren, dat grote kleppers als de Audiostatics veel ruimte om zich heen nodig hebben (vandaar dat ze ook midden in de luisterruimte gepositioneerd werden, dat basreflex-luidsprekers op een bepaalde frekwentie dubbel hard blazen om de lagere regionen te maskeren, dat een cd-speler met een lampenuitgang niet samenspoort met een op-amp. Deze spitstechnologische bedenkingen zijn niet altijd aan mij besteed, maar BM is zo'n gedreven verteller dat de tijd erg aangenaam voorbijvliegt. En in de archiefkamer staat nog meer fraais, o.a. cd-spelers van allerlei pluimage (tot een nieuwe Chinese high-endcd-speler toe)

En dan, bij een glaasje ongezoet fruitsap laten we de muziek spreken.
Ik ben erg geďnteresseerd hoe de Beresford tc-7520 DAC het geluid verwerkt (zelf wil ik de klank van mijn oude Marantz 63mkIIwat upgraden : plaats ik een DAC of opteer ik meteen voor een nieuwe speler ?) We beginnen te luisteren naar de Mercury-symfonie van Haydn : eerst analoog (zeer goed), dan met de DAC : beter, vooral veel ruimtelijker. Het is niet altijd makkelijk om het verschil in klankkleur onder woorden te brengen,
The Planets van Holst (deel 3 'Mercury, the winged messenger') in een RCA-uitvoering met Eugene Ormandy uit 1975 klinkt erg helder en 'modern' – de discussie gaat over de opnametechnische kwaliteit en de esthetische kwaliteit : hoeveel water kan je bij de wijn doen om naar oude opnames te luisteren met weliswaar een formidabele uitvoering, maar met een schabouwelijke klankkwaliteit ?
We steken nog een tandje bij : BM is erg lyrisch over SA-cd's en surround : nog maar eens The Planets in een demonstratieopname van Chandos met Andrew Davis : het orkest gromt, overweldigt, ontroert, en wie beweert dat dit soort luidsprekers de diepste bassen ontwijken moet dringend een bezoekje brengen aan dit heiligdom.
De kwaliteiten van de DAC zijn onmiskenbaar : ruimtelijkheid en controle ! Ga ik voor de betere cd-speler of kies ik voor een loopwerk met een DAC – ik ben er nog niet uit.
Tijd voor wat jazz (Bert Joris 'Only for the honest') - de Audiostatics presenteert het kwartet met een verbluffende vanzelfsprekendheid – naar deze muziekweergave kan je ongetwijfeld uren luisteren zonder vermoeidheidsverschijnselen. En het krasse is dat BM hiervoor geen fortinen hoeft uit te geven : slim aankopen en zo nodig enkele modificaties aanbrengen laten de setup superb klinken.
Tot slot nog Brother in Arms (Dire Straits) in een surround-opname : de stem van Mark Knopfler is van erg dichtbij opgenomen : je hoort elke inflectie, elke nuance, elke zucht, maar je kan je afvragen of deze close miking niet over the top is.

Na een auditief bad van drie uur keer ik opgemonterd huiswaarts, en mag ik de Chinese cd-speler vrijblijvend even aan de tand voelen – wat een weelde !

Dank voor de gastvrijheid en een erg aangename namiddag – hopelijk komt er nog een vervolg.