The World's End, op goed geluk beginnen kijken via Netflix. De film begint rustig, ietwat vervelend misschien door de soms wat hyperactieve gedragingen van Simon Pegg. Hij gaat zijn oude klasmakkers na 20 jaar uitnodigen (nouja, met de nodige emotionele chantage), om 'the golden mile' ditmaal wel tot een einde te brengen. In hun geboortedorp zijn er 12 kroegen op een afstand van ongeveer een mijl, die ze op een avond willen 'bezoeken'. Deze kroegentocht mislukte bij hun afstuderen omdat ze ofwel te zat, te stoned, of wat dan ook waren.
Maar dan neemt de film een compleet onverwachte wending, en gaat over in een absurde komische horror(?)film. Nuja, de term horror komt van Netflix, niet teveel van aantrekken.
Ik heb hier ferm van genoten en een vriend wist mij te vertellen dat deze film behoort tot een soort trilogie. Drie films die weliswaar verhaalmatig niets met elkaar te maken hebben, maar wel een beetje in dezelfde sfeer zouden zitten, met een aantal van dezelfde acteurs (waaronder Simon Pegg en Nick Frost): Shaun of the Death (2004) en Hot Fuzz (2007). Deze liggen hier dus ook klaar om bekeken te worden.
