ZenAudio Forum

Leuk album, maar alweer lang geleden dat ik het nog gehoord heb.

Moet ik dringend eens terug opdiepen.

groetjes
Werner

Vandaag binnengekomen en meteen beluisterd.
(<klik!)
Dit is nog eens een album uit het popmuziekgenre zoals het hoort. Er zit fors wat dynamiek in, de klank is ronduit spectaculair en de opname dus schitterend. Mike Oldfield keert met 'Return to Ommadawn' terug naar zijn allereerste roots. Het doet heel erg denken aan de allereerste 'Ommadawn' uit 1975 en hij bouwt daaruit voort. Is dit popmuziek of een gitaarconcerto? Ik zou zeggen: luister zelf eens en oordeel dan.
Het muzieksignaal inzake dynamiek ziet er zo uit:
 

Hoi BM

Blijkbaar grote fan van Mike Oldfield 

groetjes
Werner

Vandaag speelt mijn streamer deze:

(<klik!)
(<klik!)
(<klik!)
(<klik!)
(<klik!)

Uit de selectie van Klara


In de succesvolle beginjaren van het ensemble Il Giardino Armonico, d.w.z. in het midden van de jaren 1990, speelde Giovanni Antonini zelf nog geregeld op de blokfluit, vooral dan in concerto’s van Vivaldi. Later legde hij het instrument opzij om zich volledig op het dirigeren toe te leggen. Maar voor deze nieuwe Alpha-cd haalde hij de blokfluit weer boven én bespeelt hij nog een ander instrument: de chalumeau, de voorganger van de klarinet, zeg maar. Maar zelfs daarmee komt hij nog niet in de buurt van Georg Philipp Telemann die naast het klavier, de viool en de blokfluit, ook nog de hobo, de traverso, de chalumeau, de viola da gamba en zelfs de contrabas en de trombone bespeelde!

Het was een goed idee van Antonini en de zijnen om tussen de concerti voor blokfluit een sonate voor twee wat zachter klinkende chalumeaus te plaatsen. Telemann had, samen met talrijke andere componisten in het Duitsland van rond 1720, wel een zwak voor dit instrument, dat geregeld in zijn werken opdook, ook in verschillende van zijn cantates. Het bijzondere aan dit hybride werk hier is dat Telemann de typische opbouw van een sonate combineert met de meer briljante eigenschappen van een concerto.

Al meer dan 30 jaar laten Giovanni Antonini en zijn Il Giardino Armonico een frisse wind waaien door het wereldje van de oude muziek. En het mag gezegd: Antonini is nog altijd even briljant en virtuoos op de blokfluit. Zijn nog altijd met verve en pit spelende ensemble heeft in de loop van de jaren wel een minder agressieve, wat zachtere en elegantere samenklank verworven. Die past dan ook uitstekend bij de sonate voor twee chalumeaus, waarin Antonini het gezelschap krijgt van Tindaro Capuano. Verrukkelijk hoe beide muzikanten hier het volkse, bijna klezmer-achtige karakter van deze muziek naar voren brengen.

- Bart Tijskens

 


Klara's oordeel


4/5










Dit artikel gaat over Klassieke muziek, CD, Georg Philipp Telemann; Giovanni Antonini, Il Giardino Armonico

Gepubliceerd op 5 januari 2017

Delen op

 

Aha, BM, je hebt deze ook ontdekt. Is reeds een grote hit in vele Europese landen en begint nu stilaan ook bij ons potten te breken.
Ter info: het betreft hier wel degelijk een zangeres. Uitstekende live prestaties te beluisteren ook YouTube!

Een van de winnaars van De Nieuwe Lichting op Studio Brussel: Tamino.