Vandaag binnengekomen en meteen beluisterd.
(<klik!)Dit is nog eens een album uit het popmuziekgenre zoals het hoort. Er zit fors wat dynamiek in, de klank is ronduit spectaculair en de opname dus schitterend. Mike Oldfield keert met 'Return to Ommadawn' terug naar zijn allereerste roots. Het doet heel erg denken aan de allereerste 'Ommadawn' uit 1975 en hij bouwt daaruit voort. Is dit popmuziek of een gitaarconcerto? Ik zou zeggen: luister zelf eens en oordeel dan.
Het muzieksignaal inzake dynamiek ziet er zo uit:
