Auteur Topic: Andere tijden: de cd-speler  (gelezen 5380 keer)

0 leden en 72 gasten bekijken dit topic.

Offline

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 4111
  • Hifi = apparatuur (wetenschap!) + muziek (emotie!)
  • Locatie: Hasselt
    • ZenAudio Forum
Re: Andere tijden: de cd-speler
« Gepost op: 30 september, 2018, 11:55:03 »
Die bijzonder schadelijke dynamiekreductie komt alleen voor op cd's met popmuziek. Bij klassieke muziek en jazz heeft men dat gelukkig niet gedaan, al zijn er paar ongelukkige jazzplaten geproduceerd door popproducers die meteen ook daar alle dynamiek weghaalden. Maar dat zijn gelukkig uitzonderingen.

Wat mij in de jaren '80 deed besluiten over te stappen naar cd en vinyl definitief achter me te laten was de combinatie van ongelooflijke dynamiek, zeer heldere transparantie en het zeer foutloos afspelen (geen tikken, geen ruis). Ik hoorde alleen maar voordelen en geen enkel nadeel. Ja, de prijs was natuurlijk een nadeel. In die tijd waren spelers én cd's peperduur. Een speler kostte minstens 1000 euro en voor een cd betaalde je toen gemakkelijk 35€. En uiteraard was het aanbod in vinyl toen véél groter dan bij cd, dat was ook een nadeel. Maar dat werd wel beter. Voor cd hadden de makers besloten dat de voordelen vooral lagen in de weergave van klassieke muziek en dus werd vooral dat aanbod sterk uitgebracht op cd. Popmuziek kwam pas toen bepaalde bekende muzikanten en groepen (zoals Dire Straits) hun schouders eronder zetten.
Je moet de uitgaven op cd van de Dire Straits uit die tijd maar eens vergelijken met wat ze op vinyl uitbrachten: echt geen concurrentie!

Daarna zijn het de platenmaatschappijen geweest die die prachtige cd-technologie voor popmuziek compleet om zeep hebben geholpen door vanaf het jaar 2000 ongeveer alleen nog maar vrijwel compleet van dynamiek ontdane albums uit te brengen die eigenlijk niemand wil hebben. Zeker nu de jeugd vooral naar streamingdiensten luistert en geen cd's meer koopt, wie zou dan die slechte cd's willen kopen? En dan zijn ze verwonderd dat de cd-markt in elkaar stuikt?
Het enige waar nog winst op gemaakt wordt bij cd's is klassieke muziek en jazz. En nog altijd hebben ze niet door dat dat komt omdat daar dynamiek in zit en moeite gedaan wordt om een hele fraaie opname af te leveren. Waarom doen ze dat niet gewoon ook voor popmuziek en krikken ze daarmee de verkopen op? Er is een hele markt van mensen zoals wij met hifi-installaties die GRAAG zulke cd's zouden willen kopen!

De weinige keren dat ik eens een popmuziek-cd koop, word ik vrijwel elke keer teleurgesteld omdat het er weer een is met weggestripte dynamiek. De keren dat dat niet zo is (meest recent was denk ik de nieuwe 'Return to Ommadawn' van Mike Oldfield) ben ik natuurlijk blij, maar meestal zoek ik naar vinylrips als ik popmuziek wil hebben.
Voor wie geïnteresseed is in oudere popmuziek (jaren 60-70-80-90): zoek naar albums met uitgave in dat jaar. Vermijd heruitgaves en remasters van na het jaar 2000 want die zijn niet beter maar juist slechter omdat de dynamiek gestript werd.
« Laatst bewerkt op: 30 september, 2018, 12:01:21 door BlackMonk »