Denk er wel aan dat Windows intern werkt met 48 kHz en 16 bit. Je moet speciale AIO-drivers installeren en configuratieopties van Windows instellen zodat het door jou gewenste formaat gebruikt en niets de data probeert te converteren of hersamplen. Als je rips doet met Linux heb je daar allemaal geen last van, die respecteert "native" formaten en converteert niets tenzij je daar uitdrukkelijk om vraagt.
Als je bewerkingen wil doen, doe je de rip beter in 96 kHz 24 bit. Daarna kun je nog altijd laten bewaren in 44,1 kHz 16 bit als je cd-compatibiliteit vereist, maar de meeste streamers en DACs kunnen probleemloos 96/24 aan.
Voor popmuziek is de cd-uitgave meestal platgecomprimeerd en heeft vinyl nog dynamiek. Vandaar dat je bij de rip van cd een veel lagere DR-waarde ziet dan bij de vinylrip. Het is altijd beter voor de hogere DR-waarde te kiezen. Voor goeie dynamiek is 10 een absoluut minimum en 12 zeer warm aanbevolen. 16 is zéér goed. Wanneer is veel dynamiek te prefereren? Als je luistert via een goeie hifi-installatie omdat die dat aankan. Muziek met heel weinig dynamiek is ronduit hoofdpijnverwerkkend op zo'n installatie.
Doe de rip dus altijd van vinyl voor popmuziek en in 96/24. Dan kun je het later nog altijd omzetten naar een lager formaat als je dat wenst. Omgekeerd gaat niet: je kunt niet van een lager een beter formaat maken. Enfin, dat gaat wel - dat heet upsampling of upscaling - maar dat voegt in feite geen details toe maar egaliseert de "brokstukken" om die indruk te wekken. Het is dus niet echt hogere kwaliteit. Je begint dus best met een rip op de hoogst mogelijke kwaliteit.
Index
Zoek
Kalender
Arcade
Inloggen
Registreren