Ik heb de film braaf uitgekeken .

Interessante uiteenzetting . Met veel nadruk op het verkrijgen van juiste lage tonen .
Zelf vind ik het laag bij veel sets niet tot hun recht komen . In 90% van de gevallen is er geen sprake van te veel laag , maar van te weinig .
( ik ga ervan uit dat we het telkens over " goed" laag hebben , geen wollige , troebele smeersels )
De plaatsing van speakers en luisterpositie is uiteraard belangrijk . En de film geeft daar een redelijk concreet antwoord op .
Maar één aspect zag men over het hoofd : de hoogte waarop de laagunits staan .
Uit ervaring weet ik dat dit zeer belangrijk is en een grote impact kan hebben . De theorie zegt dat de hoogunits op oorhoogte moeten staan . Zelf heb ik aan die theorie nooit voorrang verleend . Hoge tonen hoor je overal . Soms zelfs te veel . Te overheersend . Dat in tegenstelling tot de lage tonen .
Plaats je speakers hoger en je krijgt sowieso een andere klank . Dikwijls beter . Probeer maar uit , zou ik zeggen . Alleen is dat in de praktijk niet makkelijk doenbaar . Zeker niet met vloerstaanders .
Je kan de speakers ook laten staan en jouw luisterpositie verlagen . Schuif eens onderuit of ga op de vloer zitten . Dat kan al een beetje een idee geven .
Ik ken een liefhebber die naar zijn Wilsons luistert vanuit een zitzak .
Mijn monitors staan op 90 cm hoogte . Een pak meer dan de originele stands . Had de originele ontwerper meer oog voor 't uitzicht dan oor voor de klank ?
