Auteur Topic: Geluid in een kamer: reflecties, galm—hoe zit het nou eigenlijk?  (gelezen 13733 keer)

0 leden en 56 gasten bekijken dit topic.

Offline

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 2300
Ik heb de film braaf uitgekeken .  :D

Interessante uiteenzetting . Met veel nadruk op het verkrijgen van juiste lage tonen .

Zelf vind ik het laag bij veel sets niet tot hun recht komen . In 90% van de gevallen is er geen sprake van te veel laag , maar van te weinig .
(  ik ga ervan uit dat we het telkens over " goed" laag hebben , geen wollige , troebele smeersels )

De plaatsing van speakers en luisterpositie is uiteraard belangrijk . En de film geeft daar een redelijk concreet antwoord op .
Maar één aspect zag men over het hoofd : de hoogte waarop de laagunits staan .

Uit ervaring weet ik dat dit zeer belangrijk is en een grote impact kan hebben .  De theorie zegt dat de hoogunits op oorhoogte moeten staan . Zelf heb ik aan die theorie nooit voorrang verleend . Hoge tonen hoor je overal . Soms zelfs te veel . Te overheersend . Dat in tegenstelling tot de lage tonen .

Plaats je speakers hoger en je krijgt sowieso een andere klank . Dikwijls beter . Probeer maar uit , zou ik zeggen . Alleen is dat in de praktijk niet makkelijk doenbaar . Zeker niet met vloerstaanders . 
Je kan de speakers ook laten staan  en jouw luisterpositie verlagen .  Schuif eens onderuit of ga op de vloer zitten . Dat kan al een beetje een idee geven .
Ik ken een liefhebber die naar zijn Wilsons luistert vanuit een zitzak .
Mijn monitors staan op 90 cm hoogte . Een pak meer dan de originele stands .  Had de originele ontwerper meer oog voor 't uitzicht dan oor voor de klank ?   ;D