Recensies: forumleden bezoeken elkaar > Recensies: forumleden bezoeken elkaar

Bezoek aan BlackMonk

<< < (2/8) > >>

BlackMonk:
Drie pagina's met bezoekverslagen van hififorum.nl leden en anderen van 2010-2013:

https://www.hififorum.nl/index.php?topic=25841.0

missionman:
 zo 29 nov 2009, 16:44

Bezoek van Emdiear - luisterverslag
Emdiaer is een Audioforum-lid dat een afspraak had gemaakt om eens met een vriend van hem bij me langs te komen om naar mijn setup te luisteren. Zelf heeft hij Audiostatic ES-100 elektrostaten met een Lyngdorf kamercorrigerend systeem in een veel grotere ruimte dan de mijne: zijn luidsprekers staan zo'n 3 of 3,5 m uit elkaar en hij zit er 4 m vanaf. Bij mij staan ze 2,5 m uit elkaar en is de luisterplaats er ook 2,5 m vandaan: veel dichter dus. Emdiear heeft geen account op dit forum en kan zijn verslag dus niet zelf plaatsen. Zijn tekst is in het blauw, mijn opmerkingen in het zwart.

Het blijkt dat we geen schrijvers zijn, maar ik wil toch het volgende kwijt:

1. in het begin was het precies 1 grote hoofdtelefoon waar ik naar luisterde (andere plaatsing speakers en zeker veel dichter dan ik gewoon ben)
Dat is echter volledig verdwenen na x-aantal minuten en maakte uiteindelijk niets meer uit

2. zeer klankrijk (meetst gewaardeerd DVD-AUDIO met piano BEETHOVEN). Wie daar niet op verslingerd geraakt ......
(emdiear bedoelt hier de sacd met de 'Appasionata' pianosonate van Beethoven door Mari Kodama)

3. volume hou ik eerder bescheiden (zeker nooit niveau van THE HAUNTED) alhoewel het nooit zo stoort als bij dynamische luidsprekers
(emdiear bedoelt hier een demonstratie van de hometheaterweergave met een uittreksel uit de film 'The Haunting' waarbij de geest de hoofdrolspeelster achtervolgt met zeer indrukwekkende bassen: er zitten pieken tot 105 dB in!)

Algemene conclusie is ZEEEEEEEEEER positief.
Ik kijk een beetje (veel) uit naar die upgrade van de ES100 wat dat zal brengen.

Het laat hoedanook diepe (geluids)sporen na.

Keep in touch

Emdiear

Die upgrade van de ES100 gaat over een stel ES-100's die ik hier heb staan en die binnenkort gemodificeerd zullen worden met de trafo's van Audio4 in Den Haag zodat ze eigenlijk ook DCM3-T7's zullen worden. Ze zouden dan identiek aan mijn op ES-300 gebaseerde elektrostaten moeten klinken terwijl ze toch heel wat slanker zijn. Emdiear wil daar zeker nog eens voor terugkomen, zei hij.

missionman:
 di 05 jan 2010, 14:25

Verslag DIRK VOORDECKERS - bezoek april 2009

Ik ben vrijdag 17 april bij Blackmonk op bezoek geweest. Na een sporadisch bezoek begin dit jaar, een upgrade van zijn elektrostaten en tijd van beide kanten, hadden we eindelijk een datum gevonden om onze installaties eens met elkaar te confronteren. De elektrostaten die Blackmonk op ons forum al enkele weken in geuren en kleuren bewierookt moesten zeker door mij g(o)e(d)keurd en beluisterd worden. Daarom trok ik die vrijdagmorgen met mijn installatie (Audio Innovations 500 en exposure 2010 Cd-speler, maar wel zonder luidsprekers, want Blackmonk heeft er meer dan genoeg in zijn huis staan) naar Hasselt.
Het is vrij moeilijk om 10 dagen na de feiten alle combinaties te herhalen die we gemaakt hebben, maar ik ga toch enkele luisterindrukken meergeven.

Ten eerste hebben we de Audiostatic DCM3-T7 beluisterd op zijn reguliere installatie. Al van bij het binnenkomen viel me op dat het geluid dat uit zijn luisterkamer kwam zeer stabiel, rustgevend en gedetailleerd was. Ik had enkele maanden geleden deze elektrostaten al eerder gehoord maar dit was voor de modificatie. Ik moet zeggen dat een eerdere dofheid (als ik het zo mag noemen) volledig verdwenen was en de luidsprekers fris en sprankel klonken. Nadat Blackmonk me uitgelegd had wat deze modificatie inhield hebben we nog enkele tests gedaan. Het was trouwens zeer aangenaam om kennis te maken met een fractie van zijn cd-collectie.

Na een tijdje luisteren hebben we mijn cd-speler en mijn versterker aangesloten om wat meer referentie te krijgen en ik moet zeggen dat in eerste instantie het vermogen van mijn buizenversterker, zoals Blackmonk al vreesde, niet voldoende was om de elektrostaten foutloos aan te sturen. Deze jongens vragen vermogen en mijn buizenversterker heeft er jammer genoeg maar 2x25W. Niet getreurd, want bij toeval hebben we de 16 ohm uitgang van de AI500 aangesloten en toen klonk het geheel veel stabieler. Eindelijk herkende ik mijn versterker terug en vond hem klinken zoals ik hem bijna 20 jaar geleden bij Orpheo heb horen klinken. Het vreemde van het hele verhaal is dat mijn buizenversterker van 2x25W vermogenvretende luidsprekers zoals de Audiostatic DCM3 bijna foutloos aanstuurde, zowel Blackmonk als ik konden onze oren niet geloven.

Na dit onderdeel van de luistertest was ik echt verkocht en ben toch stilaan overtuigd van de kwaliteit van Audiostatic electrostaten.

Een andere ontdekking tijdens de luistertest was de Beresford 7420 Dac. Deze Dac, aangesloten op de Exposure 2010 (prijs rond 1000 euro), gaf het geluid meer detail en levendigheid mee. Blackmonk had de installatie zo aangesloten zodat we snel konden overschakelen tussen de Dac van de Exposure en Beresford. In vergelijking met de Beresford klonk de Exposure dof en lusteloos.

Ook hebben we de IMF TLS50 luidsprekers aangesloten, maar deze luistersessie was geen succes gezien de klasse van de electrostaten. Het verschil tussen de Audiostatic en Imf was te groot om van deze combinatie te kunnen genieten.

Verder dank ik Blackmonk voor zijn lekkere spaghetti en zijn gastvrijheid en raad forumleden aan zeker eens te gaan luisteren indien je interesse hebt in electrostatische luidsprekers.

Dirk

missionman:
 di 05 jan 2010, 14:26

Verslag SCELSI - bezoek april 2009

Blackmonk's en mijn muzieksmaak zijn nogal aanvullend: blackmonk heeft een brede collectie met toch een nadrukkelijk zwaartepunt in de (laat)romantiek. En waar die eindigt, begint mijn zwaartepunt. Overlap dus ook in de buurt van zeg maar Mahler. Daarnaast is onze hardware errug verschillend. Aanleiding genoeg voor een luisterdate.

Een date waarbij de nadruk meer lag op de luidsprekers en de muziek dan op de rest van de hardware.

Ik had zelf een doosje CD's meegenomen. En daarvan kwam Bartok als een van de eerste aan de beurt. Het openen van de 5e deur in de opera "Hertog Blauwbaard's burcht". Een track die ik bij de selectie van mijn aparatuur ook overal heb beluisterd. En die luidsprekers onmiddelijk in twee groepen verdeelt: die waarbij ik naar de muziek luister (en me toch ook afvraag wat ze nu eigenlijk precies aan het zingen is) en die waarbij mijn gemoed volschiet, waarbij de emotie van de lifeuitvoering een beetje terugkomt. Voor mij de strengste test. En die werd met glans doorstaan: een zakdoekmoment om de middag te beginnen.

Wat kwam er verder aan bod? Wat doet het er toe. Een korte vergelijking van de twee versies van Kancheli's altvioolconcert "Styx". Lassus, Sumera, Wagner's ring samengevat in "1 uur; 2 orgels", Slagerij van Kampen, Baiba Skride's versie van Bartok's vioolsolosonate. Mahler natuurlijk.

Wat onthoud ik hier uit?
Mijn voorgangers kunnen het veel analytischer beschrijven, maar ik deel de ervaring met de 4 full range electrostaten: prachtig gedetailleerd geluid over heel het spectrum. Dit is zeker een plus. Daar staat voor mij tegenover: de min van de fysieke ervaring. Ik ben een rabiaat concertganger en voor mij slagen de electrostaten er superieur in, om het geluid van een life uitvoering te herscheppen. Maar ik voel dan weer minder de trillingen. (Tot de joekel van een sub zijn spierballen eens mag laten rollen).

Genuanceerd enthousiast dus.

En qua muziek: die tweede versie van Styx komt in huis en Mahler 4 ga ik toch nog eerst LSO/Gergiev afwachten

Thanx voor de heerlijke middag,

Scelsi

missionman:

Verslag DIM - bezoek augustus 2009

Afgelopen weekend eens een bezoekje gaan brengen aan BlackMonk. De voorbije maanden hebben we redelijk wat discussies gevoerd op dit forum over vanalles en nog wat. De laatste trend over versterkervermogens etc ging er soms nogal wat heftig aan toe... maar de conclusies van velen onder jullie was steeds: “Ga luisteren en vergelijk met je eigen oren”.

Het lijkt misschien een verrassing, maar BM is naast een formuleman ook wel een redelijk praktijkgerichte kerel: wat hij zegt probeert hij ons aan ook aan te tonen met verschillende testjes etc. BM was/is van de weinigen hier die direct tot uitnodigen overgaat als er al wat hekelige discussies blijken te escaleren... gezien ik ooit eens zei dat ik nog nooit een piano horen klinken heb zoals die “echt” zou moeten klinken, nodigde hij mij al maanden geleden uit om eens naar zijn set te komen luisteren... door omstandingen heb ik dat steeds moeten uitstellen, maar uiteindelijk vond ik afgelopen zaterdag de tijd om de man onder de paterskap (en vooral zijn set) te ontdekken .

Ik had redelijk wat cd’s mee: de muziek die ik dikwijls speel. Klassiek, filmmuziek en wat moderne stuff (daft punk, faithless etc). De details over de setup zelf, daar kan BM beter over vertellen, ik kwam voornamelijk om te luisteren dus: 4 grote electrostaten, een svs sub, wat versterkers, cdspelerke, sacd etc... enfin al het materiaal om er een leuke luistersessie van te maken.
Ik mocht uiteraard eerst proeven van BM’s cd collectie, beetje vanalles, van klassiek symfonisch naar piano, over Star Trek en Bjork... mijn eerste indruk was hmm, nice, ga maar verder, maar ik kon op dat moment moeilijk bepalen of ik nu gematigd moest reageren of al dan niet euforisch, enthousiast in het rond lopen. Ik dacht mezelf pas een goed beeld te kunnen scheppen van het gehele plaatje zodra ik mijn eigen spullen in de cdspeler kon stoppen. “My Time”!

We hebben een paar rach 3 concerto’s doorgenomen, mijn favoriete versie klonk echt ZA-LIG! Ik wist van de opname dat er veel details te horen waren in het spel (voornamelijk omwille van het iets tragere tempo die Samoshko speelt tov vele TGV pianisten in dit concerto) maar inderdaad, de Steinway klonk redelijk echt. Er heerste vooral veel dynamiek. Ik ben nogal moeilijk in het uitdrukken van wat ik precies hoor, die technische dingen/termen, ben ik niet zo goed in... toen ik BM vertelde “dit klinkt lekker warm”, schrok hij even... “Dit is niet de reactie die men verwacht van dit soort speakers”, vulde hij aan. Van die opmerking schrok ik dan terug “****, wat heb ik nu weer uitgekraamd?”, dacht ik. Haha! Nee dat was mijn “gevoel”: warm en veel detail. Nu eerlijkheidshalve, naarmate ik meer en meer werkes oplegde, begon ik meer en meer te denken aan mijn eigen set. BM vroeg ook regelmatig wat ik van zijn setup vond tov die van mij... ik had echt moeite om te verwoorden of wat ik hoorde “beter” was en zo ja, waar het verschil zat. Hij hielp wel af en toe: “Bij conusluidsprekers zou je voornamelijk dit of dat horen, terwijl hier klinkt het zo...” Ik dacht, ****, ge moogt uw oren flink beginnen trainen Dim..of maybe moet ik leren luisteren?

Ik heb wel wat rock/pop liggen etc, maar genieten daarvan, mja dat is eerder relatief. Toen hij een sacdke Brother in Arms van Dire Straits ingooide zakte ik echt weg. Dit was werkelijk echt mooi!!

Nevertheless; een stuk uit Transformers 2 deed het! De hemelpoort ging voor mij open. Dit is VET mannen!!!! Deze cd, ook al is hij nog maar anderhalve maand beschikbaar, heb ik nu al grijsgedraaid en zit in mijn audiogeheugen gestockeerd. Dit was zalig gewoon, een echt diepe vette sound, donkere sfeer droop uit de set, vette taiko drums met koorzang. Wow zo moet dit klinken! Direct ging ik twijfelen aan mijn eigen setup. Jammer dat die 120 km verder stond . Ik wou het verschil horen.

Op een gegeven moment dacht ik verdorie BM dat is toch de SVS sub die hier tussenzit? Zijn grijns verraadde veel, maar hij ging prompt naar zijn electrostaten en trok ze een voor een uit zodat enkel de sub te horen was en... peanuts. Het zware gewicht kwam uit die 2 brede planken van 2 meter hoog, de sub zorgt enkel voor een detail, de kers op de taart als het ware. Dat hoorde ik wél! Maar spectaculair verschil was het niet. BM wees er wel op dat dit soort speakers niet gemaakt werd om constante beats te pompen... Ik heb het dan ook nagelaten om Daft Punk/Faithless live erdoor te jagen... maar toch... uit nieuwsgierigheid, wou ik eens een echte diepe beat horen op die speakers: Craig Armstrong en een vette weather storm! Daar moest he volume wel een stuk naar omlaag. De speakers hebben blijkbaar hun limiet. De sound was mooi, crystal clear en vet: maar dit op hoog volume faalde. BM vertelde dat dit kon opgelost worden door meer naar de sub uit te sturen en die het werk te laten doen. Hoe dat technisch in mekaar zit, vraag ik me af... ga ja dan niet bij elk soort muziek alles naar die sub sturen? Gezien ik nogal eens een house-mix en andere beats van dit kaliber door mijn setup durf te jagen, vraag ik me af of we hier dus met een echt probleem zitten met dit soort speakers?

Eenmaal thuis, moest en zou ik weten hoe de transformers track zou klinken... ik was zéér teleurgesteld. What the ****??? Hoe kan dit nou? En ik denken dat ik heel tevreden was over mijn eigen set. Niet dus. Ik heb er slecht van geslapen ’s ochtends opnieuw van dattum...cd erin, geluisterd nope... ik kon dat niet geloven, ik dacht dat ik min of meer dezelfde sound zou gepushed hebben... toen de track nog bezig was, liep ik naar de cdspeler toe en hold it!! Buiten mijn “stereobeeld” luisterplek hoorde ik die vette sound van de track... na een paar repeats en wandeltocht in de living, ontdekte min of meer de sound die ik verwacht van dit soort muziek. Ik zit dus blijkbaar met een probleem: opstelling van mijn speakers????

Ik stelde BM ook wel de vraag: ok uw setup is mega. Maar we zitten zo dichtbij de speakers... ik vraag me af als ik ze zet zoals bij mij thuis (4,5 meter uiteen ongeveer, 3,5 meter luisterafstand) of we hetzelfde effect gaan krijgen? De optimal performance van deze electrostaten zou bekomen worden als men ze een 4-tal meter uiteenzet op luisterafstand van 3 meter (correct me if I’m wrong)... nog niet dezelde situatie als bij mij thuis dus... bovendien, moet je 1 meter rondom de speakers voorzien voor best performance: alweer een issue in mijn geval.

Anyhow, dit bezoek aan BM heeft mij doen ontdekken dat mijn speakers gewoon niet staan opgesteld zoals het zou moeten. Ik moet nu dus uitvissen,hoe het dan wel moet?! Dan moet ik terug naar BM om een beter beeld te krijgen van wat ik zelf heb en maybe de boel buitengooi.
Overall: Ik heb de gelegenheid gehad om een superset te mogen beluisteren. Ik heb al een paar andere setups mogen horen hier via het forum waarvan ik dacht wow dit klinkt nice, maar BM staat toch op dit moment op de nummer een. Schaamrood voor vele nieuwe audiosets als je het mij vraagt!! Prijs/kwaliteit onklopbaar wellicht?! Ik kan me er alleen maar van vergewissen dat naar aanleiding van wat ik gehoord heb, de man echt wel weet waar hij mee bezig is en uiteraard werpt dit een ander licht op alles wat hij hier “verkondigt” op dit forum. Ik ga er van uit dat zijn setup voldoet aan waar hij zelf achterstaat (hoewel ge me kunt wijsmaken wat ge wilt of course lol). Hij mag gerust op de audiovideo2day beurs gaan staan en velen een poepje laten ruiken. Ik zeg dit niet om de slijmbal uit te hangen, niemand wint daar toch iets mee... het ging over luisteren remember?! En anders, gewoon zelf gaan luisteren!

BM, bedankt voor het ontvangst en vooral de zalige muzieknamiddag!

Ik had daar op 10 augustus 2009 het volgende op geantwoord:

Dim, het membraan van een elektrostaat kan maar een paar mm heen en weer bewegen (bij Audiostatic is dat 4 mm en vanaf de DCI-LT 8 mm, mijn luidsprekers doen dus 4 mm). Bij een conuswoofer is dat al ettelijke cm. Een elektrostaat heeft daarom een groot oppervlak nodig om druk te zetten achter bassen.

Pulserende bassen zijn dan evengoed een probleem omdat de excursie van het membraan dan heel groot moet zijn. En als het membraan de statoren raakt, hoor je "KLAK!" en moet het volume sowieso omlaag. Als je een grote collectie electropop en dergelijke moderne muziek met zware of pulserende bassen zou hebben en toch elektrostaten zou willen gebruiken daarvoor, dan kan dat alleen maar door ze qua bassen zoveel mogelijk te ontlasten via een goede muzikale subwoofer. Als de elektrostaten die laagste bassen (onder pakweg 80 tot 100 Hz) niet moet weergeven, vermijd je al de grootste excursies van het membraan. Voor de hogere noten kun je dan luider spelen: de grootste excursies van het membraan bepalen immers hoe luid je maximaal kunt spelen.

Hoe hoger je de sub laat overnemen, hoe luider de elektrostaat kan spelen. Maar eenmaal boven de 100 Hz ga je steeds beter het verschil in klankkleur tussen de twee waarnemen en wordt ook de richtinggevoeligheid groter zodat de plaats van de sub steeds belangrijker wordt. 't Is geven en nemen op dat vlak. Mensen die voornamelijk naar dat soort popmuziek willen luisteren, raad ik geen elektrostaten aan maar conusluidsprekers. Mensen die voornamelijk naar akoestische muziek en zang luisteren (klassiek, jazz, kleinkunst) en af en toe wat pop met wat zwaardere bassen kunnen dat perfect weergeven met elektrostaten die voor de zwaarste bassen aangevuld zijn met een sub die overneemt vanaf 80 Hz naar beneden of zo.

In elk geval zijn elektrostaten veel moeilijker in gebruik te nemen dan conusluidsprekers. Vermits het dipolen zijn moet je veel meer zorg besteden aan de opstelling en ze hebben veel meer ruimte rondom zich nodig dan conusluidsprekers. Omdat het elektrostatisch geladen membraan een echte stofmagneet is, mag je niet roken, mogen er geen ruiende huisdieren in de buurt van de elektrostaten rondlopen en moet je de kamer kraaknet en zo stofvrij mogelijk houden. 't Zijn madammen met eisen!
0 x
BlackMonk

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

[*] Vorige pagina

Naar de volledige versie