Momenteel aan het luisteren naar Equinox van Jean-Michel Jarre op vinyl. Originele persing van 1978!
Spijt voor wie het benijd, maar dit klinkt echt veel beter dan op CD. Als we dan even de verschillende discussies die de laatste dagen op dit forum gevoerd zijn, samenvatten:
Vinyl heeft zeker nog een bestaansreden, sommige uitgaves zijn gewoon beter dan wat er digitaal aangeboden wordt. En natuurlijk, een goeie vinylrip blijft dan wel een oplossing om toch een behoorlijke digitale versie van een bepaalde opname te pakken te krijgen, maar hier zijn we dan weer afhankelijk van welke (kwalitatieve) vinylrips er dan weer aangeboden worden.
Spijtig genoeg worden er ook nog heel wal slechte vinylpersingen op de markt gegooid waardoor je op je hoede moet zijn van wie en waar je je platen koopt.
Maar eigenlijk houd dit zoeken de hobby levend, net zoals het voortdurend zoeken naar oplossing en antwoorden een relatie boeiend en bijgevolg levend houdt.
En ja, als we alles maar te nemen hadden, zonder enige vorm van kritische blik, zou de waardering ook een pak minder zijn. Kijk maar wat muziek, zijn scheppers en uitvoerders voor de jongste generaties betekenen: ontdekken, adoreren en uitspuwen, ontdekken, adoreren, enzoverder...
Of klink ik nu als een oude bok?
Index
Zoek
Kalender
Arcade
Inloggen
Registreren