ZenAudio Forum

Een 24/96 rip van een LP, is dat geen contradictie in terminis?

Een 24/96 rip van een LP, is dat geen contradictie in terminis?

Nee hoor, een LP is analoog en dus kun je daar perfect digitale samples van nemen en wel 96.000 keer per seconde en met 24 bit brede datawoorden. Dan krijg je een exacte kopie 1:1 van wat er op de LP staat en je kunt dat dan afspelen zonder platenspeler en zonder dat je zo'n vinylplaat iedere keer weer wat verder kapotfreest.

Een cd en een vinylplaat worden doorgaans vanaf dezelfde studiomaster aangemaakt, alleen gaan idiote product managers bij de cd-master bevelen dat de dynamiek er volledig uit moet en het gemiddeld volume dan het maximum moet worden terwijl vinyl andere product managers heeft die dat niet doen. En ook al is het frequentiebereik van vinyl lager dan bij de cd, als er fatsoenlijke dynamiek in zit geef ik dus de voorkeur aan zo'n vinylrip. Als de cd zelf voldoende dynamiek heeft, hoeft die vinylrip natuurlijk niet.

Maar officiële kanalen voor die vinylrip: bestaan die?

Nee. Platenmaatschappijen die HD downloads 24/96 aanbieden, gebruiken daarvoor helaas dezelfde product managers als voor de cd. Gevolg: kapotgecomprimeerd. Van de vinylplaten maken ze zelf geen rips, maar die zijn dus wel op internet (via torrents) te vinden. Ik vind het mijn goed recht om zo'n vinylrip te downloaden voor elk door mij aangekocht album dat teleurstellend bleek op het vlak van dynamiek.

Er zijn natuurlijk wel bepaalde aanbieders op internet die 24/96 downloads aanbieden die wél in orde zijn qua dynamiek, zoals www.soundliasion.com en andere. Maar pas op voor de internetaanbieders die gewoon de 24/96 studiomasters van platenfirma's aanbieden (en dat zijn helaas de meeste), die zijn net zoals de cd's kapotgecomprimeerd voor popmuziek (niet voor klassiek).

'Amarok' van gitaarspecialist Mike Oldfield kwam oorspronkelijk in 1990 op de markt, maar er is ook een in hdcd geremasterde versie uit 2000 en die heb ik in de afbeeldingslink aangegeven. Deze cd bevat maar één track en duurt ruim een uur. De muziek speelt nonstop en heeft de grootste dynamiek die ik ooit tegengekomen ben bij een popcd. Het werk is absoluut briljant en ik beschouw het als een van Oldfields grootste meesterwerken. Maar bij een eerste beluistering zul je waarschijnlijk net als ik zeggen: "Wat is me dat???" Je moet er dus aan wennen. Maar dat wordt dan ook ruimschoots beloond. Echt een meesterwerk!

En daarstraks eens Muse - Black Holes and Revelations, in vinyl rip uitgeprobeerd. De versterker moest een ferm stuk meer openstaan om dit tot leven te wekken, maar er zit dan ook serieus wat meer "leven" in.

Ik heb het op een afstandje gevolgd. Dit is echt mijn ding niet en het is elk jaar nog minder mijn ding. Vroeger had je nog muziek die wat bleef hangen, maar nu... Ik ken zelfs de winnende songs van de laatste jaren niet meer. Alhoewel ik de Waalse inzending van vorig jaar best te pruimen vond. Albanië vond ik heel goed (maar daar was ik blijkbaar alleen in, want ze zijn niet in de finale geraakt).

Het is bovendien een heel mooi meisje met een zéér ontwapenende lach.
Go Laura!

Maar haar liedje lijkt me iets te ééntonig . Hopelijk zit ik er glad naast .