ZenAudio Forum

Deze jongeman heet Alain Paul en hij geeft cursussen over digitale mastering. Hier legt hij uit waarom extreem dure DACs vooral uit marketing bestaan zonder basis in de realiteit, of dat ze dingen promoten die in feite "fake news" zijn en het geluid juist verslechteren.

Mijn reactie toen ik de video voor het eerst zag: "Ow, die man is een complete ketter!" 😉
Wat hij allemaal zegt over de kwaliteit van DAC-chips en NOS versus oversampling: op de brandstapel met hem!
NOS is inderdaad dikke onzin. De uitvoer van de leeseenheid naar de DAC heeft geen errorcorrectie, daarom werd al in de jaren '80 besloten oversampling toe te passen omdat je op die manier het aantal bitfouten kunt reduceren en hoe meer oversampling, hoe meer foutenreductie. Hoor je dat? Ja, als het er niet is zoals bij NOS krijg je meer bitfouten en dat hoor je absoluut als digitale artefacten of zelfs ruis. Dat NOS een betere kwaliteit zou leveren is dus dikke onzin. Het tegendeel is zelfs waar. Maar... marketing he.
Bij veel high-end is het verder inderdaad zo dat je in feite betaalt voor een kast die uit één blok aluminium gefreesd is en aansluitconnectoren waar je zonder meer 10 kg aan kunt hangen. Alle kabels uiteraard dik zilver. Ja, dan kom je vlot aan een eindgebruikersprijs van 10.000 of zelfs 100.000 euro he. Maar een verschil tussen een DAC van enkele tientallen euro en een van enkele honderden euro's is er wel. Dat ligt dan aan de kwaliteit van de gebruikte onderdelen en met name die in de analoge uitgangstrap. De video gaat echter puur over het verschil tussen DAC-chips. Er zijn natuurlijk ook fabrikanten die geen chip gebruiken maar een DAC volledig met discrete componenen bouwen. Dat kan, maar alles wordt dan flink groter en het is ook duurder om de functie van een DAC-chip met discrete componenten te doen. Wat zie je dan? Dat ze de boel "vereenvoudigen", want al die controle- en correctieschakelingen heb je niet nodig he.

Wat die geluidstest op 7:38 betreft: wat je hoort wordt beïnvloed door wat je ziet. De eerste keer is dat 'ba', maar omdat bij de tweede test je de persoon de lipbewegingen van een 'v' ziet maken, hoor je 'va'. Bij mij was dat alleszins zo. Nochtans zegt Alain Paul dat je altijd 'ba' zou moeten horen omdat het geluid niet veranderd is. Dat is alleen waar als je je ogen sluit en niet naar de persoon op het scherm kijkt. Dat je een 'v' i.p.v. een 'b' hoort als je wél naar de lippen kijkt, is wat men noemt een observatiebias bij het luisteren. Daarom is dubbelblind A/B testen de grote vijand van alle high-end verkopers. Zij steunen immers volledig op die observatiebias. Als het het duur uitziet, ga je ook "horen" dat het "beter" klinkt.

Het kàn zeker. Maar het is geen zekerheid. Zelf testen is dus de boodschap. En inderdaad: iedereen bepaalt zelf hoeveel en waaraan hij of zij geld wil uitgeven. Wij geven alleen informatie over wat wetenschappelijk verantwoord is, de beslissing is aan de lezer.