Ik heb het duidelijk over ruis/stoorsignalen die zo groot zijn qua amplitude dat ze het onderscheid tussen een 0 en een 1 doen vervagen. DAT is een probleem. Ruis die dat niet doet, is op digitaal vlak geen probleem en op het uiteindelijke analoge vlak (na de DAC) dus ook niet.
Jitter is gedefineerd als een afwijking in de regelmaat van het tempo waarmee bits overgedragen worden. Normaal wordt dat geregeld via een klok, maar als die niet nauwkeurig genoeg is krijg je jitter. En als op de zender een klok gebruikt wordt maar op de ontvanger een andere, dan krijg je ook afwijkingen en dus jitter. Al geruime tijd is de oplossing daarvoor dat men op de ontvanger een buffer bijhoudt van ruim 1 seconde aan muziek en dan die bufferinhoud gaat herklokken met een nauwkeurige klok. Dat elimineert jitter.
Bewerkingen die de wetten van de natuur, elektronica, elektriciteit en wetenschap tegenspreken zijn lachwekkend voor mij want grotesk onjuist. Dat mensen verschillen horen daar waar de wetenschap zegt dat ze daartoe fysiek niet in staat zijn, kan wel degelijk en daar bestaat ook een wetenschappelijke verklaring voor. We hebben namelijk hersenen die een filterwerking hebben waardoor externe informatie weggelaten kan worden of juist aangevuld of zelfs bij gebrek aan externe informatie volledig voorzien kan worden. Dat laatste gebeurt vooral bij verwachtingspatronen. Als je verwacht een verschil te horen, dan hoor je dat meestal ook. Langs de andere kant: als je verwacht géén verschil te horen, is de kans groot dat je dat ook niet hoort. Daarom gebruikt de wetenschap dubbelblinde vergelijkingen: zo elimineer je die eliminatie en creatie van ons brein zoveel mogelijk.