ZenAudio Forum

Met deze topic wil ik een serieuze ballon oplaten. Gisteren een nogal filosofische discussie gehad over welke weergave, voortgebracht door de keten) niet het beste is.
Hier bedoel ik mee: waarom is een element uit de keten (bv de voorversterker) beter dan een andere. Waarschijnlijk omdat de eigenaar van toestel A vindt dat deze beter klinkt dan toestel B. Maar waar baseert deze persoon zich op en wat is zijn referentiepunt om dit te bepalen?
Ik had graag eens van de lezers van dit forum vernomen waarop zij zich baseren om de weergavekwaliteit van hun toestellen te evalueren...
Laat maar komen die input!

Gezien de discussie gisteren met BM was, zal ik misschien met zijn goedkeuring enkele fragmenten in deze topic invoegen, maar eerst is het aan jullie...

Met deze topic wil ik een serieuze ballon oplaten.
Ik had graag eens van de lezers van dit forum vernomen waarop zij zich baseren om de weergavekwaliteit van hun toestellen te evalueren...

Als lezer van dit forum heb ik hierover een heel persoonlijke mening .   

Indien ik op " realistische " gronden een keuze zou maken ,  zou ik moeten kiezen voor de toestellen of de afstellingen ( zo er wat af te stellen valt )  die het meest natuurgetrouw hun werk doen .  Zo heb ik eens  " Les Misérables  " meegemaakt in Antwerpen (  fantastisch !!! )  en naderhand kon je een cd kopen met de muziek gespeeld en gezongen door dezelfde muzikanten en zangers dewelke je tijdens de voorstelling live had gehoord .  Pas thuisgekomen luisterde ik onmiddellijk naar die cd om te horen wat dat gaf .  En daar ik in mijn set wat kan afregelen , deed ik dat ook met de bedoeling het " live-geluid" zoveel mogelijk te benaderen . Dat lukte ook .

Maar dan valt dit al onmiddellijk te relativeren .  Dat live-geluid was dat overal in die zaal hetzelfde ?  Maakt de luisterplaats niet uit ?  Speelden het orkest en  zongen de zangers en zangeressen in de zaal identiek aan de muziekopname ? 
Hoorde ik hetzelfde als mijn buurman of - vrouw ?  En dan bedoel ik :  "  Registreren mijn oren hetzelfde aan amplitudes en trillingen ?  Krijg ik in mijn hersenen hetzelfde geluidsbeeld geprojecteerd ? "   Maken bepaalde muziekfragmenten emotioneel of mentaal dezelfde indruk op mij als op mijn buurvrouw of - man ?
Kortom : ik geloof dat wij allemaal ergens in onze eigen " geluidsbel " leven , maar dat wij ons daar niet altijd even bewust van zijn .  Als wij naderhand over de muziekervaring spreken  , halen we geregeld indrukken op die we schijnbaar blijken te delen  en die ons doen besluiten wel degelijk hetzelfde te hebben beleefd . 

Je kan de weergave ook veel " technischer " bekijken : "  Bereiken via de luidsprekers en de aanstuur-apparatuur mij identiek dezelfde trillingen als wat er oorspronkelijk bedoeld waren ? "   Dat is een veel wetenschappelijker benadering .  Maar daar heb ik geen kaas van gegeten . 

Echter noch de " realistische " benadering , noch de " wetenschappelijke " benadering  kan mij bekoren .  Zelf val ik voor de " subjectieve " benadering .  Wat hoor ik het liefst ?  Wat doet de snaren van mijn hart trillen ?   Wat ontroert me ?  En dat is nog een heel pak persoonlijker dan de eigen " geluidsbel " .  Eén en ander had wel repercussies op de wijze waarop ik mijn set heb samengesteld .  Zo nam ik voor een luistersessie bijvoorbeeld een cd mee met muziek die ik heel graag hoorde , maar die spijtig genoeg allesbehalve optimaal was opgenomen  .  Ik koos dan voor de apparatuur dewelke die  " gehandicapte " cd zoveel mogelijk recht deed wedervaren .  In de loop van de tijd heb ik op die manier een set samengesteld die heel vergevensgezind is  en die me nooit teleur stelt .  De andere kant van het plaatje is dat  niet altijd het onderste uit de kan wordt gehaald , bijvoorbeeld bij uitmuntend opgenomen muziek .

Die subjectieve benadering kan je niet anders dan " myfi " noemen i.p.v. " hifi " .   Enkel op die manier kan ikzelf van muziek genieten .   Gelukkig deelt niet iedereen mijn mening .
Het zou anders maar een saaie boel worden .   

Uiteraard kan je als luisteraar geraakt worden door een bepaalde utvoering van een werk en niet door een andere. Maar bij muziekweergave vergelijken we eenzelfde uitvoering en opname die op een toestel emotie veroorzaakt met de weergave op een ander toestel. Mijn standpunt is dat de tweede keer de emotie even zeer aanwezig zou moeten zijn, toch als er geen stoorfactoren in de weergave zitten: de tweede installatie of het tweede toestel moet technisch vergelijkbaar presteren met de/het eerste.

Wat ik probeer te schetsen is dat emotie bij psychologie hoort en bij de interpretatieve waarneming van een mens. Als twee stukken elektronica dezelfde muziek proberen weer te geven met amplitudeverschillen en vervormingsniveau's beneden 1 dB kan een mens daar met zijn beperkte gehoor echt geen verschil tussen horen. Nochtans wordt dan toch nog beweerd dat de eerste installatie bijvoorbeeld "muzikaler" is dan de tweede. Of dat emotie beter overgebracht wordt. Dat is het resultaat van die interpretatie door het menselijk brein en NIET een echt en fysiek waarneembaar optredend verschil in de elektronica.

Er zijn wel ontwerpers van hifitoestellen die proberen het geluid een bepaald karakter te geven, door bijvoorbeeld wat te polijsten om de ruwe randjes overal af te halen. Dat klinkt dan vloeiender, maar haalt bepaalde details weg. Zo'n toestel wordt dan vaak "muzikaler" gevonden en zijn concurrent die dat niet doet "analytisch". Ik noem het eerste niet correct en het tweede wél.
Luxman was daar ook een voorloper in met zijn "buizensound" in een transistorversterker.
Dat komt ook wel meer bij "myfi" dan "hifi" uit.

Eigenlijk is een tv kopen gemakkelijker , hé . 
Je beslist hoe groot het scherm kan/mag zijn . Je beslist hoe groot het budget kan/mag zijn .
En dan koop je gewoon de beste . Echt gefopt zal je toch niet worden .  Al die tv's verschillen niet zo hemelsbreed .
Als je in Vanden Borre rondloopt , is het vooral de getoonde content die verschilt .

Maar als het over muziek gaat , wordt de zaak ingewikkelder .
De luidsprekers alleen al bieden een gamma waar geen einde aan komt .
Tsja  , iedereen kan in principe een luidspreker bouwen , hé .

En bij muziektoestellen kan je wel ( al is het ongewild ) gefopt worden .  Thuis geplaatst en beluisterd kan zo iets echt tegenvallen .
Muziek is een moeilijke materie .
En wij zijn moedige mannen die zich daar willen mee bezig houden .   

De grootste "godsdienstoorlogen" op het gebied van hifi zijn uitgevochten tussen de twee kampen van mensen die beweerden verschil te horen en zij die dat naar het rijk der fantasie verwezen.
Die tweede groep denigreert de eerste en betuigt hen geen respect. Dat heb ik nooit gedaan. Ik ontken niet dat mensen die iets beweren te horen, daar ernstig in zijn. Ik noem hen dus geen leugenaars en ook geen fantasten. Zij geloven werkelijk dat ze verschil horen. Maar ik probeer wel op wetenschappelijke wijze uit te leggen hoe dat komt dat ze verschil horen als diezelfde wetenschap zegt dat dat eigenlijk niet kan. Dat heeft dus te maken met de interpretative werking van de zintuiglijke waarneming van het menselijk brein. Geen leugen, geen fantasme. Maar onze eigen psyche heeft wel de neiging onze waarneming te beïnvloeden door onze wensen en verlangens. En daar zouden we rekening mee moeten houden bij het beoordelen van hifi-componenten.

Wel belangrijk om voor ogen te houden dat die uitspraak alleen waar is als je gehoor je dingen laat horen waarvan de wetenschap zegt dat de amplitude te klein is om dat te kunnen horen.
Er zijn namelijk ook dingen waarvan de amplitude wél groot genoeg is om ze effectief te kunnen horen.

Daarom gebruik ik daarvoor een door mezelf samengestelde verzamelcd waarop allerlei door mij uitgekozen tracks staan die ik zeer goed ken en waarvan ik weet hoe ze (zouden) moeten klinken.

Emotie is wellicht de bron van de meeste  muziek .

Wanneer voelt iemand zich geroepen om muziek te maken ?  Als die iemand zich een beetje of een beetje veel geëmotioneerd voelt , hé .

Zelf zou ik ook wel muziek willen maken telkens ik me geëmotioneerd voel ,  maar mijn talent beperkt zich tot op wat knopjes duwen van mijn set .

Toch is het een enkele keer mogelijk via zo een set een beetje van de emotie te beleven die de componisten , tekstschrijvers of muzikanten in hun muziek hebben gelegd .
Zelfs een totale muzikale nitwit als mezelf is daar niet ongevoelig voor .

Leve de techniek die onze muziekinstallaties mogelijk maakt !  Maar om die techniek mogelijk te maken , heb je wel links en rechts wat getalletjes nodig .  Soms moeten die mannen wel wat meten om te weten hoe ze 't één en 't ander in elkaar moeten frutselen . 

Wat mij betreft is een muziekinstallatie een mooi huwelijk  tussen wetenschap en emotie .  Ik voel me zo goed als getrouwd met mijn eigen installatie .