Ben zaterdag ook even gaan kijken en luisteren bij Alpha in Brasschaat. De Avantgarde Trio klinkt larger than life, maar dat is bij mij altijd het probleem met dergelijke exotische en peperdure sets. Er werd een cd van Ernst Reijseger gespeeld, maar de ervaring is dat je als het ware in de cello zit : het geluid is zo overdonderend gedetailleerd, dat ik er ongemakkelijk van wordt.
Nee dan liever naar de vierde luisterruimte (de kleinste met een forse demping) waar het kleine broertje, de Avantgarde Zero werd aangedreven door een Aurender streamer : een echt-realistische klank, en dus veel muzikaler. Duurder is niet altijd beter !